Omschrijving

“Creating involved speakers”.
Download the flyer
Klik hier voor het programma

Met Franse Slag en Vlaamse Flair
Volgens het woordenboek betekent de Franse Slag iets slordig of haastig doen en dan vooral gezien door de ogen van Nederlanders en Vlamingen. En wat dat betreft hebben de Fransen – op enige punten – dit gezegde wel eer aan gedaan.
Vorige week was de conventie van onze Franse zusterorganisatie. Samen met Hans Ruinemans en mijn reisgenoten Frowa Schuitemaker en Jessika de Waijer waren we de enige bezoekers van de PSA Holland. De Fransen waren goed vertegenwoordigd voor een eerste conventie met zo’n 90 gasten. Wat opviel was dat velen van hen nog geen lid waren en vooral trainer / coach waren. Het sprekersvak zal zich ook daar moeten ontwikkelen.
Het je houden aan de tijden op het programma is van essentieel belang, zoals elke dagvoorzitter en Toastmaster weet.  Hier kwam de Franse Slag om de hoek kijken. Toen wij met ons drieën de tijd namen om ons prachtig aan te kleden voor het diner om dan vervolgens nog ruim een half uur van de champagne proeverij te kunnen meepikken bleek helaas het programma te zijn veranderd. Toen wij in stijl binnenkwamen was de champagneproeverij voorbij en begon het volgende onderdeel al, drie kwartier te vroeg! Gelukkig was W. Mitchell – president van de IFFPS – zo galant om nog één schoon glas, wat bekertjes en champagne op te duikelen zodat we alsnog wat konden proeven., W. Mitchell, chapeau!
Dat de Fransen nog altijd weten wat joie de vivre is bleek uit het diner. Iedereen had een ballon onder de stoel met een lintje eraan. Ons werd gevraagd die te verbinden met elk van onze tafelgenoten. Daarna moesten we die verbinden met de andere tafels. Als er iets het ijs breekt dan is het wel een stel volwassenen dat met ballonnen speelt! Een zangeres zong prachtige chansons van Piaf, maar ook lekkere disco en al gauw waren er velen aan het dansen.
Twee Franse sprekers spraken mij erg aan. Gelukkig had ik de simultaantolken – die alleen in de hoofdzaal waren – niet nodig, zodat ik ook de parallelle sessies kon volgen. Eén van hen was Nabil Doss, die sprak over het gebruik van de stem. Hij deed dat op een heel andere manier dan Chris Davidson, die ook deze sessie volgde. Zijn powerpointpresentatie was prachtig, ondersteunde zijn toespraak prima en hij had hele goede oefeningen. Omdat hij operazanger is geweest, sprak hij over de invloed van muziek op de tonaliteit van je stem. Hoe kan je muziek gebruiken om het van je stem te oefenen en te vergroten. Nabil liet Laurent Tylski – voorzitter van de Franse associatie – een stuk voorlezen. Daarna hetzelfde stuk opnieuw, maar dan met een koptelefoon op met diverse soorten muziek. Wij hoorden alleen hoe hij het stuk voorlas. Het was verbazingwekkend hoe je aan de manier waarop Laurent het stuk voorlas kon raden naar wat voor muziek hij luisterde: stevige rockmuziek, meditatieve muziek of dansmuziek. Daarna hoorden wij ook waar hij naar geluisterd had. Een goede les: oefen zelf ook eens thuis met diverse soorten muziek op de achtergrond terwijl je je toespraak houdt.
De laatste spreker van de conventie was een zeer dynamisch sprekende Fransman – Laurent Combalbert - politie officier opgeleid door de FBI als onderhandelaar bij gijzelingen. Met sprekende echte gijzelingsacties waar hij bij betrokken was en voorbeelden waar het niet gegaan was zoals men verwachtte bracht hij punten naar voren waar je ook in het dagelijkse leven van kan leren. Eén punt was het verschil tussen gecompliceerd en complex. En het andere was: “het nemen van de leiding is niet het overnemen van de plaats van de baas”.  Een geweldige spreker die ik ook graag eens in Nederland zou willen zien. Een ideetje, bestuur?
Vrijdagochtend vertrokken we naar Antwerpen. Na de benauwde, smalle zaal in Parijs, waar we in rijen achter elkaar zaten, was het Hilton een verademing. En prachtig om zo midden in de stad te zitten. De Vlaamse Flair was zeer prettig, vooral omdat we alledrie een upgrade kregen naar de Executive Floor! Het eten was heerlijk en de entourage zoals het de PSA Holland betaamt: met klasse en stijl.
Antwerpen vond ik vooral een perfecte gelegenheid om kennis te maken met leden die ik nog niet kende. Het niveau van de sprekers was ongekend, een beroepsvereniging voor professionele sprekers waardig. Door ziekte van de MC Tom van ’t Hek, moest Paul ter Wal inspringen. Daarna gaf hij het stokje over aan Alan Stevens die de rest van de conventie een perfecte MC was. Een prachtig staaltje van last minute organisatie. Bedankt Paul en Alan!
Eén van de onroerendste sprekers was Richard Bottram. Ik kende hem nog niet, maar wat een eerste kennismaking. Hij vertelde waarom hij 365 dagen achter elkaar elke dag een marathon heeft gelopen. Hij had prachtige geanimeerde slides met goede muziek. Voordat zijn vrouw aan longkanker overleed heeft hij haar beloofd dat hij 365 marathons zou lopen.
De spreker die mij werkelijk aangezet heeft om ook iets te doen met wat hij vertelde was de surprise act. Hij stond niet op het oorspronkelijke programma. Zijn reputatie was hem al vooruitgesneld, want ook al kende ik hem nog niet, als ik iets over LinkedIn wilde weten was mij gezegd, moest ik bij Jan Vermeiren zijn. Tijdens het galadiner had ik het geluk naast hem te zitten en heeft hij me al veel verteld. Thuisgekomen wist ik niet hoe snel ik op LinkedIn moest komen om actie te ondernemen. Ik heb de daad bij het woord gevoegd. En als spreker kan ik me niets geweldigers voorstellen dan dat je je toehoorders meteen iets doen met datgene wat zij hebben meegenomen uit je verhaal.
De unieke combinatie van twee conventies achter elkaar maakte het zo bijzonder. En wellicht is dit eenmalig. Maar samen met Hans, Frowa en Jessika kan ik zeggen dat wij het mee hebben gemaakt. 
Ay Ling Tan

De foto's: